دکتر مهراب رجبی در روایتی صمیمانه، از دیدار با خویشاوندان و لذت یک دورهمی خانوادگی در کرج می‌گوید.
این دیدار بهانه‌ای برای یادآوری سنت دیرینه ییلاق و قشلاق روستاییان کرج و خاطرات دوران دبیرستان شده است.
او از پیوند دیرینه زندگی روستایی با فرهنگ و جغرافیای البرز سخن می‌گوید.
در این دورهمی، میوه‌های بومی و اصیل منطقه جلوه‌ای ویژه به سفره بخشیده‌اند.
ازگیل یا «کندس»، سیب خوش‌عطر «مورودی» و گلابی محلی «آبدندان» از یادگارهای ارزشمند طبیعت این سرزمین معرفی می‌شوند.
نان سنتی «توتک» نیز بخشی از طعم و خاطره فرهنگ بومی البرز است.
این روایت بر اهمیت حفظ آداب خانوادگی، صله‌رحم و ارتباط نسل‌ها تأکید دارد.
در ادامه، یکی از خوانندگان با اشاره به ارزش این نوشته‌ها، از نگاه فرهنگی و شکرگزارانه نویسنده به زندگی قدردانی می‌کند.
دکتر رجبی نیز در پاسخی سرشار از مهر، از داشتن فرزندان قدرشناس و همراه ابراز خوشحالی و سپاس می‌کند.
این نوشته یادآور آن است که اصالت فرهنگی، محبت خانوادگی و قدردانی از نعمت‌های زندگی، سرمایه‌های ماندگار جامعه هستند.

مهراب رجبی در یادداشتی، رونمایی از کتاب «اکنونِ کرج» نوشته دکتر حمید آقایی را گرامی داشته و آن را نقطه‌عطفی در نگارش آثار مرتبط با کرج دانسته است.
این کتاب با نگاهی به گذشته، آینده و به‌ویژه زمان حال، تصویری از تحولات اجتماعی و فرهنگی کرج ارائه می‌دهد.
نویسنده کتاب با پرسه‌زنی هوشمندانه در کوچه‌ها، خیابان‌ها، مراکز فرهنگی، کافه‌کتاب‌ها و محافل اجتماعی، زندگی شهری را بررسی کرده است.
دکتر آقایی عنوان «ایرانشهر» را برای کرج مناسب‌تر از «ایران کوچک» می‌داند؛ شهری که اقوام و فرهنگ‌های گوناگون در آن مسالمت‌آمیز زندگی می‌کنند.

هم‌زیستی اقوام لر، کرد، ترک، عرب، گیلک و دیگر ایرانیان در کرج، نمونه‌ای از همدلی و احترام متقابل میان شهروندان است.
یادداشت بر این باور تأکید دارد که کرج می‌تواند الگویی برای همبستگی ملی، مشارکت اجتماعی و زندگی سرشار از عشق و مهرورزی باشد.

نویسنده، نگرانی از منازعات قومی را بی‌مورد دانسته و به آینده روشن ایران و عبور جامعه از اختلافات فرساینده امیدوار است.

کافه‌ها، کافه‌کتاب‌ها، نشست‌های فرهنگی و آیین‌های رونمایی از کتاب، از نشانه‌های تحولات و پویایی فرهنگی کرج معرفی شده‌اند.

در بخشی از یادداشت، با اشاره به ریشه نام روستای «دراسبر» و پیوند آن با طبیعت، به علاقه دکتر آقایی به سرسبزی و زندگی طبیعی اشاره شده است.
نویسنده در پایان، ضمن آرزوی موفقیت برای دکتر آقایی، برای مردم کرج، استان البرز و سراسر ایران، سعادت، سلامت، سربلندی و بهروزی آرزو می‌کند.

این یادداشت، تأملی در روز جهانی سکته مغزی و جلوه‌ای از مهربانی و نوع‌دوستی کادر درمان بیمارستان تخت‌جمشید عظیمیه کرج است.
دکتر مهراب رجبی در جریان مراجعه به این بیمارستان، با رفتار دلسوزانه و مسئولانه پزشکان و پرستاران روبه‌رو می‌شود.
پایش و سنجش رایگان فشارخون مراجعان، نمونه‌ای از توجه کادر درمان به سلامت و پیشگیری از بیماری‌هاست.
در این دیدار، اهمیت روز جهانی سکته مغزی و ضرورت افزایش آگاهی عمومی درباره این عارضه یادآوری می‌شود.
سکته مغزی از بیماری‌های خطرناکی است که بر اثر انسداد یا پارگی عروق مغزی رخ می‌دهد.
آگاهی از نشانه‌هایی مانند تغییرات چهره، اختلال بینایی، سرگیجه و دشواری در تکلم، نقشی حیاتی در تشخیص به‌موقع دارد.
اقدام سریع و دریافت خدمات درمانی مناسب می‌تواند در نجات جان بیماران و کاهش پیامدهای سکته مؤثر باشد.
نویسنده با قدردانی از مدیریت بیمارستان و کارکنان پرتلاش آن، بر ارزش دانش، تعهد و انسان‌دوستی تأکید می‌کند.
این تجربه نشان می‌دهد که خدمت صادقانه به انسان‌ها، فراتر از وظیفه حرفه‌ای، جلوه‌ای از همدلی و صلح اجتماعی است.
پیام پایانی یادداشت، پاسداشت تلاش‌های جامعه درمانی و ترویج آگاهی، مهربانی و مسئولیت‌پذیری در جامعه است.

جاینام‌ها، پژواکِ پیمان انسان و طبیعت به قلم دکتر مهراب رجبی، به بررسی پیوند دیرینه انسان، طبیعت و نام مکان‌ها می‌پردازد.نویسنده نام‌ها را بازتابی از حافظه تمدن و شیوه همزیستی انسان با محیط پیرامون می‌داند.آب، گیاه و حیوان از مهم‌ترین عناصر طبیعت در شکل‌گیری جاینام‌های ایران و جهان هستند.این نام‌ها اهمیت طبیعت و ضرورت حفاظت از محیط زیست را یادآوری می‌کنند.در میان حیوانات، گاو با نام باستانی و البرزی «گو» جایگاه ویژه‌ای در نام‌گذاری مکان‌ها دارد.گاو به دلیل نقش ارزشمندش در کشاورزی، دامداری و تأمین نیازهای انسان، در زندگی تمدن‌های گذشته اهمیت فراوانی داشته است.نام‌هایی مانند گوچال، گودشت، گوکَش و گولان نمونه‌هایی از این پیوند در جاینام‌های ایرانی هستند.نویسنده با اشاره به نمونه‌هایی چون گوگل و آکسفورد، از گسترش این الگو در نام‌های جغرافیایی جهان سخن می‌گوید.از نگاه او، شناخت درست نام‌ها به درک میراث مشترک فرهنگی و پیوندهای دیرینه انسان‌ها کمک می‌کند.این یادداشت در نهایت، جاینام‌شناسی را راهی برای تقویت دوستی، برادری و صلح میان ملت‌ها معرفی می‌کند.