شما که رمز و رازِ کوهستان را نه در فتحِ قله، که در شناختِ جانِ طبیعت دریافتهاید، خوب میدانید که ما چرا من، این سطور را مینگارم؟
از آن رو، که در تاریخِ این سرزمین بماند که کوه، خانه است، خانهای که خادمانش، حافظانِ آب، پاسدارانِ گیاهان، پناهِ جانوران و سفیرانِ صلحِ میانِ انسان و زمین هستند.
آسارا ، روستا، مرکز بخش و اینک شهر زیبا و مشهور در چهل کیلومتری شمال کرج.
این جاینام متشکل از دو واژه؛ او، همان آب و سرا در مجموع به معنای مکان، جایگاه و سرزمین آب میباشد.
بازیهای المپیک از حدود ۷۵۰ سال قبل از میلاد مسیح در یونان، با ادای احترام به زئوس خدای خدایان، در دشت منتهی به کوه المپیا و بعد از خلوت و خلسه و راز و نیاز پادشاه آتن در معبد دلفی و کسب اجازه و همچنین با اشاره یک پیر معنوی (شاید هم خیالی) آِغاز شد؛
دید شخصی فاضلی پر مایه ای
آفتابی در میان سایه ای
می رسید از دور مانند هلال
نیست بود و هست بر شکل خیال.
بعد از چند دهه درگیری و کشمکش و جنگ و خونریزی بین شهرها و گروههای مختلف یونان و همچنین کشمکش یونانیها و رومیها که هیچ نتیجه ای به جز از بین رفتن توش و توان طرفین و نابودی همه چیز نداشت، سرانجام طرفهای درگیر خسته از جنگ که همه چیز خود را از دست داده بودند. تصمیم به ترک مخاصمه و بر قراری آتش بس از طریق نشست و گفتگو گرفتند.
این رویداد در حقیقت یک جشن -جشن دوستی- بود. جشن رهایی، جشن نجات، جشن ورود به دنیایی به دور از خشونت، جشن صلح.
جشنی که با یک مسابقه ساده “دو و پیاده روی” همراه بود.
مکان برگزاری المپیک بسیار قابل تامل است. مکانی قابل احترام در یونان کهن و در منطقه بسیار مهم مدیترانه.
بیانیه صلح که خوشبختانه همه این اقدامات -اولیه و البته ناچیز- با استقبال و حمایت جوامع مختلف مواجه شد، اینک در ادامه آن حرکتها، طرح پیشنهادی تکمیلی با عنوان؛ “المپیک صلح” تقدیم می شود. دکتر مهراب رجبی؛ محقق،ـ پژوهشگرـ رییس بنیاد البرزشناسی از کران تا به کران لشکر ظلم است
