درگذشت پروفسور پیروز مجتهدزاده، از چهره‌های برجسته جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک ایران، بار دیگر اهمیت شناخت علمی جایگاه راهبردی ایران و پاسداشت سرمایه‌های علمی کشور را برجسته کرده است.
مجتهدزاده بخش مهمی از عمر علمی خود را صرف پژوهش درباره پیوند جغرافیا، تاریخ، قدرت و منافع ملی کرد و از صاحب‌نظرانی بود که جغرافیای سیاسی را فراتر از مرزها و نقشه‌ها می‌دید.
پژوهش‌های او درباره خلیج فارس، جزایر سه‌گانه ایرانی و تنگه هرمز، بر ابعاد تاریخی، جغرافیایی و حقوقی حاکمیت ایران بر این پهنه‌های راهبردی تأکید داشت.
او با بررسی تحولات مرزی ایران و رقابت قدرت‌های بزرگ، نقش تاریخ را در فهم مناسبات ژئوپلیتیکی و سرنوشت ملت‌ها برجسته می‌کرد.
آثار فارسی و انگلیسی او نیز زمینه طرح مسائل ژئوپلیتیکی ایران را در محافل علمی بین‌المللی فراهم آورد.
استقلال فکری و نگاه متفاوت او به مسائل سیاسی و تاریخی، در کنار جایگاه علمی‌اش، مجتهدزاده را به شخصیتی قابل تأمل در مطالعات ایران تبدیل کرد.
دکتر مهراب رجبی در یادداشت «در رثای پروفسور پیروز مجتهدزاده» با بازخوانی خاطرات دیدارهای خود با این استاد، از دغدغه‌های علمی و حساسیت‌های ملی او یاد کرده است.
این یادداشت، در کنار نوشته دکتر یدالله کریمی‌پور، بر ضرورت شناخت جایگاه ژئوپلیتیک در ایران و پاسداشت پژوهشگرانی تأکید دارد که عمر خود را صرف مطالعه هویت و منافع سرزمینی کشور کردند.
فقدان مجتهدزاده، فرصتی برای بازاندیشی در اهمیت جغرافیای سیاسی و نقش آن در شناخت ظرفیت‌ها، چالش‌ها و موقعیت راهبردی ایران است.
نام و میراث علمی او با پژوهش درباره ایران، دفاع مستند از هویت تاریخی کشور و تلاشی ماندگار برای فهم پیوند جغرافیا و سرنوشت ملی گره خورده است.