تیتر اخبار
یاداشت
آخرین خبار
مراسم بزرگداشت «آقای شهید ایران» حضرت آیتاللهالعظمی سید علی خامنهای در مصلای امام خمینی(ره) تهران با حضور گسترده مردم، خانوادههای شهدا، مسئولان کشوری و لشکری و نمایندگان کشورهای خارجی برگزار شد. در این آیین، آیتالله سید مصطفی خامنهای پیام قدردانی رهبر معظم انقلاب اسلامی از حضور پرشور مردم در مراسم تشییع را ابلاغ کرد. وی حضور میلیونی مردم در تهران، قم، مشهد و همچنین همراهی مردم عراق در نجف و کربلا را نشانه وفاداری و بصیرت دانست. همچنین از دولت، نیروهای مسلح، بسیج، دستگاههای اجرایی و ملت عراق برای مشارکت در برگزاری این مراسم تقدیر شد. آیتالله سید مصطفی خامنهای تأکید کرد که صبر در برابر این مصیبت، به معنای ادامه مسیر و منافاتی با پیگیری برخورد با عاملان این جنایت ندارد. در ادامه مراسم، آیاتی از قرآن کریم تلاوت شد و مداحان اهل بیت(ع) در سوگ حضرت اباعبداللهالحسین(ع)، شهدای جنگ رمضان و قائد شهید امت به مرثیهسرایی پرداختند. این مراسم در فضایی معنوی و با حضور گسترده اقشار مختلف مردم برگزار شد.
تهران امروز شاهد حضور گسترده مردم از سراسر کشور در مراسم وداع با پیکر آیتالله سیدعلی خامنهای است و اقشار مختلف جامعه در این آیین شرکت کردهاند. فضای مراسم با قرائت قرآن، مرثیهسرایی و ابراز احساسات عزاداران همراه بوده و جمعیت حاضر همچنان در حال افزایش است. هنرمندان، اهالی فرهنگ، خانوادههای شهدا و مسئولان نیز در کنار مردم در این مراسم حضور یافتهاند. بازتاب گسترده این اجتماع در رسانههای داخلی و خارجی، آن را به یکی از مهمترین رویدادهای مورد توجه تبدیل کرده است. مراسم وداع همچنان ادامه دارد و برنامههای تشییع بر اساس زمانبندی اعلامشده دنبال خواهد شد.
کتاب «قصههای کاخ سلیمانیه» با هدف جانبخشی به میراث فرهنگی از طریق روایتگری، در کاخ سلیمانیه رونمایی شد. نویسنده تأکید میکند که میراث تنها با نقل داستانها و معناپردازی، از یک اثر تاریخی به بخشی زنده از هویت جامعه تبدیل میشود. این رویداد را نقطهای مهم در تاریخ کتاب و کتابت کرج میداند که مخاطب را به تأمل در گذشته فرا میخواند. همچنین هشدار میدهد که شتابزدگی عصر دیجیتال، بدون توجه به معنا، میتواند به فراموشی و تخریب ارزشهای فرهنگی بینجامد. از نگاه او، روایتگری پلی است میان تاریخ، هویت و آینده؛ پلی که انسان را از هیاهوی زمان به ژرفای اندیشه میرساند.
این یادداشت با نگاهی فرهنگی و هویتی، کاخ سلیمانیه را یکی از ارزشمندترین میراثهای تاریخی ایران و استان البرز معرفی میکند؛ بنایی که افزون بر معماری فاخر، با نقاشیهای منحصربهفرد خود، روایتگر بخشی از تاریخ دوره قاجار است. نویسنده، انتشار کتاب «قصههای کاخ سلیمانیه» را گامی مؤثر در زندهکردن تاریخ از طریق روایت و داستان میداند و بر این باور است که تبدیل میراث تاریخی به آثار ادبی و هنری، راهی برای تقویت هویت ملی، ایراندوستی آگاهانه و پیوند نسل امروز با ریشههای فرهنگی است. در پایان نیز از تلاشهای مؤسسه فرهنگی «بخوان با ما» و انتشارات «آنیک» در این مسیر قدردانی شده است.
سفر از بخارا تا پاریس، برای نویسنده سفری در جستوجوی فطرت مشترک انسانها و روح واحد انسانی است، نه صرفاً عبور از مرزهای جغرافیایی. شباهت نامهایی چون «سرای بهشت»، «دشت بهشت» و «Elysian Fields» نشان میدهد که آرمان بهشت، آرامش و زیبایی در فرهنگهای گوناگون ریشهای مشترک دارد. این همنامیها گواه آن است که صلح، حقیقتی برخاسته از سرشت انسان و قانون بنیادین آفرینش است، نه صرفاً یک توافق سیاسی. جنگ و دشمنی، نتیجه دور شدن انسان از فطرت و کدر شدن آینه روح اوست. رسالت انسان در فاصله میان دو بهشت، ساختن جهانی سرشار از مهر، همزیستی و صلح است.
عکاسخانه «وطن» یا «عکاسی سرپل» که در سال ۱۳۲۷ توسط مرحوم فتحعلی کمانی (فتحعلیخان عکاسباشی) تأسیس شد، از نخستین عکاسخانههای کرج به شمار میرفت و عکس مورد اشاره در سال ۱۳۴۰ در آن گرفته شده است.
این متن ضمن معرفی پیشگامان عکاسی کرج، با یادآوری عکاسان دورهگردی مانند تیمور عکاس، تصویری نوستالژیک از روزهای آغازین عکاسی در این شهر ارائه میدهد.
شما که رمز و رازِ کوهستان را نه در فتحِ قله، که در شناختِ جانِ طبیعت دریافتهاید، خوب میدانید که ما چرا من، این سطور را مینگارم؟
از آن رو، که در تاریخِ این سرزمین بماند که کوه، خانه است، خانهای که خادمانش، حافظانِ آب، پاسدارانِ گیاهان، پناهِ جانوران و سفیرانِ صلحِ میانِ انسان و زمین هستند.
ستاد بزرگداشت عروج خونین امام مجاهد شهید حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای (اعلیاللهمقامهالشریف)، ضمن عرض تسلیت به محضر مبارک حضرت ولیعصر (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، رهبر معظم انقلاب حضرت آیتالله سیّدمجتبی حسینی خامنهای (مدظلهالعالی) و همه ملّتهای آزاده و دلبسته به راه حق، مراتب سپاس و قدردانی عمیق خود را از حضور پرشور و وفادارانه مردم مبعوث شده ایران اسلامی و همه دلدادگان اسلام و انقلاب اعلام میدارد.
روستای لیلستان از روستاهای کهن، خوشآبوهوا و تاریخی شهرستان کرج است که در منطقه سیرارودبار و در کنار پنج روستای دیگر قرار دارد. سیرارودبار از گذشته بهعنوان مجموعهای از آبادیهای همجوار در حاشیه رودخانه شناخته میشده و پیشینهای تاریخی در جاینامهای البرز دارد. در این پژوهش، ریشه نام «لیلستان» از منظر زبانشناسی و جاینامشناسی بررسی شده و فرضیههایی همچون «نیستان»، «لالستان» و «لارستان» مطرح میشود. وجود نیزارها، چشمههای فراوان و طبیعت سرسبز منطقه، برخی از این دیدگاهها را تقویت میکند، هرچند تعیین منشأ قطعی نام نیازمند پژوهشهای بیشتر است. همچنین به سنت ارزشمند بهرهبرداری مشترک از مراتع میان روستاهای لیلستان، آیگان و کلها اشاره شده که قرنها بر پایه اعتماد، انصاف و عرف محلی ادامه داشته است. این شیوه، نمونهای موفق از مدیریت بومی منابع طبیعی و همزیستی اجتماعی به شمار میرود. نویسنده تأکید میکند که جاینامها اسناد زنده تاریخ، فرهنگ و هویت هر سرزمین هستند و مطالعه آنها میتواند به شناخت بهتر گذشته کمک کند. در پایان، لیلستان بهعنوان بخشی از هویت تاریخی و فرهنگی سیرارودبار، کرج و استان البرز، شایسته پژوهش، حفظ و پاسداشت معرفی شده است.
این یادداشت با نگاهی فرهنگی و هویتی، کاخ سلیمانیه را یکی از ارزشمندترین میراثهای تاریخی ایران و استان البرز معرفی میکند؛ بنایی که افزون بر معماری فاخر، با نقاشیهای منحصربهفرد خود، روایتگر بخشی از تاریخ دوره قاجار است. نویسنده، انتشار کتاب «قصههای کاخ سلیمانیه» را گامی مؤثر در زندهکردن تاریخ از طریق روایت و داستان میداند و بر این باور است که تبدیل میراث تاریخی به آثار ادبی و هنری، راهی برای تقویت هویت ملی، ایراندوستی آگاهانه و پیوند نسل امروز با ریشههای فرهنگی است. در پایان نیز از تلاشهای مؤسسه فرهنگی «بخوان با ما» و انتشارات «آنیک» در این مسیر قدردانی شده است.
سفر از بخارا تا پاریس، برای نویسنده سفری در جستوجوی فطرت مشترک انسانها و روح واحد انسانی است، نه صرفاً عبور از مرزهای جغرافیایی. شباهت نامهایی چون «سرای بهشت»، «دشت بهشت» و «Elysian Fields» نشان میدهد که آرمان بهشت، آرامش و زیبایی در فرهنگهای گوناگون ریشهای مشترک دارد. این همنامیها گواه آن است که صلح، حقیقتی برخاسته از سرشت انسان و قانون بنیادین آفرینش است، نه صرفاً یک توافق سیاسی. جنگ و دشمنی، نتیجه دور شدن انسان از فطرت و کدر شدن آینه روح اوست. رسالت انسان در فاصله میان دو بهشت، ساختن جهانی سرشار از مهر، همزیستی و صلح است.
