در این یادداشت، دکتر مهراب رجبی به ریشه و معنای دو جاینام «سفج‌خانی» در طالقان و «درام» در شهرستان طارم می‌پردازد. به گفته او، «سفج» به معنای سپید و «خان» به معنای چشمه است و «سفج‌خانی» مفهوم «چشمه سپید» دارد. همچنین «درام» از ترکیب «دَر» به معنای دره و «رام» به معنای آرامش، زیبایی و حاصلخیزی شکل گرفته و می‌توان آن را «سرزمین زیبا و آرام‌بخش» دانست؛ معنایی که با طبیعت و ویژگی‌های این منطقه نیز همخوانی دارد.
پس از یک هفته گفت‌وگو، نقد و گاه اختلاف‌نظر میان جمعی از چهره‌های علمی، فرهنگی و رسانه‌ای استان درباره چرایی و چگونگی تدوین دانشنامه البرز، سرانجام با میانجی‌گری پدرانه و خردمندانه دکتر مهراب رجبی، رئیس بنیاد ایران‌شناسی شعبه البرز، این فصل از مناقشه به خیر و آرامش ختم شد.
آنچه در این روزها گذشت، بیش از آنکه حکایت یک اختلاف باشد، روایت دغدغه‌ای مشترک بود؛ دغدغه‌ای برخاسته از عشق به البرز، حساسیت نسبت به هویت و میراث فرهنگی این دیار و نگرانی دلسوزانه درباره اثری که قرار است بخشی از حافظه مکتوب استان و سندی برای شناخت البرز امروز و فردا باشد.
طبیعی است که درباره چنین پروژه مهم و ماندگاری، پرسش و نقد شکل بگیرد. نقد علمی و پرسشگری، نشانه زنده بودن فضای فرهنگی است، نه تهدید آن. آنچه اهمیت دارد، حفظ مرز میان نقد و تخریب و میان اختلاف دیدگاه و تقابل است؛ چراکه فرهنگ زمانی بالنده می‌شود که اختلاف اندیشه، به گفت‌وگو و گفت‌وگو، به هم‌افزایی منتهی شود.
«البرز را باید روایت کرد؛ از پژوهش تا آگاهی عمومی» به نقش رسانه‌های محلی در معرفی تاریخ، فرهنگ و هویت استان البرز می‌پردازد.
رسانه‌ها می‌توانند پژوهش‌های تخصصی را به روایت‌هایی قابل‌فهم و جذاب برای عموم مردم تبدیل کنند.
بخش «البرزشناسی» پایگاه خبری هنر البرز، با انتشار آثار پژوهشگرانی چون دکتر مهراب رجبی، نمونه‌ای از این ظرفیت است.
یادداشت‌های «لیلستان، نگین تاریخی سیرارودبار» و «الموت؛ آشیانه عقاب در آیینه زبان، تاریخ و فرهنگ ایرانی» از جمله این آثارند.
چنین روایت‌هایی با پیوند دادن جغرافیا، زبان، تاریخ و فرهنگ، به شناخت بهتر میراث مشترک و تقویت همبستگی اجتماعی کمک می‌کنند.
رسانه‌ها همچنین می‌توانند با ثبت روایت‌های شفاهی، واژه‌ها، آداب محلی و خاطرات مردم، حافظه فرهنگی البرز را حفظ کنند.
این یادداشت تأکید می‌کند که رسانه محلی زمانی اثرگذار است که پژوهش را به آگاهی عمومی و آگاهی را به فرصتی برای شناخت و پاسداشت میراث مشترک تبدیل کند.
