به مبارکیِ رونمایی از کتابِ مستطابِ «اکنونِ کرج»، نوشتهٔ دوست و برادر عزیزم، دکتر حمید آقایی”
حمید جانم — که خلاقیت و نوآوری از ویژگی‌های بارز اوست — در این کتاب، نگاهی کوتاه به گذشته، نگاهی نیم‌کوتاه به آینده و تأملی ژرف به «اکنون» دارد، لاجرم کتابش را «اکنونِ کرج» نامیده است. این اثر را می‌بایست به منزلهٔ نقطه‌عطفی در نگارش کتاب‌های مرتبط با کرج دانست.
حمید آقایی که کودکی خود را در روستای «دراسبر» از توابع شهرستان دورود گذرانده، همچون دوران کودکی و نوجوانی، در کرج نیز «دراسپری‌گَردی» کرده، کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر را درنوردیده و گاه زیر پوست شهر را نیز وارسی کرده است. به قول خودش «فلانور»ی کرده. فلانور (Flâneur) اصطلاحی فرانسوی و به معنای پرسه‌زنی و گشت‌زنی هوشمندانه در شهر است. او به کوچه، میدان، خیابان، مسجد، مدرسه، دانشگاه، بازار و مراکز خرید سر کشیده و کافه‌شاپ‌گردی کرده، کافه‌کتاب‌ها، روخوانی‌ها، جمع‌خوانی‌ها، ورک‌شاپ‌ها و آیین‌های رونمایی را زیر ذره‌بین برده است.
دکتر آقایی، لقبِ «ایرانِ کوچک» را برای کرج چندان کامل نمی‌داند. در گفت‌وگویی که با هم داشتیم، واژهٔ پرمغز «ایرانشهر» را برای کرج برگزیدیم. حمید می‌گوید: «در آپارتمان ما در باغستان کرج، لر، کرد، ترک، بومی، عرب، سیستانی، اهوازی، شیرازی، گیلانی و یزدی خانه دارند، اما هرگز نشده بر سرِ پارکینگ با هم جروبحث داشته باشند.»
بنابراین، کرج جایگاه زندگی مسالمت‌آمیز ایرانیان — همان ایرانشهرِ واقعی — است.او بشارت می‌دهد که اصلا نگران منازعات قومی و درگیری‌های قبیله‌ای در این ایرانشهر نباشید؛من ز سدرالمنتهی بگذشته‌ام صدهزاران ساله ره پیموده‌ام.کرج، و چه می‌گویم، ایران، از این مراحل و منازعات بچگانه و خنده‌دار گذشته و رو به افق کاملاً روشنی دارد؛،آینده‌ای سراسر نور و نورانیت.
او در پرسه‌زنی‌های خود، با دقت، مهارت و ظرافتِ هرچه‌تمام‌تر، جامعه، زندگی و مناسبات اجتماعی را بررسی کرده، «ایرانِ کوچک» (ایرانشهر) را الگویی برای تشریک مساعی و زیستِ توام با عشق، عطوفت و مهرورزی دیده و این تجارب گرانبها را در کتابش بازتاب داده است.حمید در جایی از «اکنونِ کرج»، زادگاهم را «شهری در حالِ شدن» معرفی کرده است. در همین کافه‌شاپ‌ها، کافه‌کتاب‌ها، نشست‌های رونمایی، روخوانی‌ها و گفت‌وگوهاست که تغییرات فرهنگی و اجتماعی شگرفی در حال وقوع (شدن) است.
برای این دوستِ لرستانی‌ام — که دوستی، برادری و شهروندی‌ام با او مایهٔ افتخار است — موفقیت روزافزون آرزو دارم. اما نکته‌ای را مایلم یادآور شوم: حمیدِ عزیز، زادهٔ روستای «دراسبر» است، این جای‌نام، شکل خلاصه شدهٔ «درهٔ اسب‌بر» و کنایه از سرزمین، باغ و مرتع سرسبزی است که برای زیست اسب و فعالیت‌های کشاورزی و دامداری مناسب بوده است.
جالب اینکه او پس از مهاجرت به کرج و کرجی‌شدن نیز نتوانست دل از طبیعت، آب، اسب، گل، گیاه و درخت بکند، لاجرم «باغستان» (باغِ اسبون / باغِ اسب‌ها) را برای اسکان برگزید!برای این همشهری عزیز و همچنین برای حدود پنج میلیون ایرانیِ البرزی کرجی، و البته برای نود میلیون ایرانیِ عزیز، سربلند و سرافراز، سعادت، سلامت و بهروزی آرزو دارم:از رهگذر خاکِ سرِ کویِ شما بودهر نافه که در دستِ نسیم سحر افتاد.
با سپاس و مهر
مهراب رجبی
جهانشهرِ کرج
