“جاینام‌شناسی و صلح” پونک، ونک، نارمک
در این یادداشت، پیوند میان «جاینام‌شناسی» و مفهوم صلح و همزیستی بررسی شده است.
نویسنده معتقد است نام مکان‌ها تنها نشانی جغرافیایی نیستند، بلکه بخشی از تاریخ و فرهنگ مردم‌اند.
در این میان، نقش حرف «ک» در نام‌هایی مانند پونک، ونک و نارمک مورد توجه قرار گرفته است.
«کاف تحبیب» در برخی جاینام‌ها، نشانه‌ای از مهر، لطافت و نزدیکی انسان به طبیعت دانسته شده است.
«کاف تصغیر» نیز در نام‌هایی مانند شهرستانک، رودبارک و کوهک، جلوه‌ای از فروتنی و نزدیکی انسان با محیط معرفی می‌شود.
نویسنده با اشاره به نمونه‌هایی چون «مروک» تأکید می‌کند که گذر زمان می‌تواند معنای اصیل جاینام‌ها را دگرگون کند.
از نگاه او، بسیاری از این نام‌ها مفاهیمی چون طبیعت، آرامش، پیوند و همزیستی را در خود حفظ کرده‌اند.
در نهایت، جاینام‌ها به‌عنوان «نامه‌های سرگشاده نیاکان» معرفی می‌شوند؛ یادآور اینکه این سرزمین پیش از مرزبندی‌ها، مهد مهر و صلح بوده است.
