سفر از بخارا تا پاریس، برای نویسنده سفری در جست‌وجوی فطرت مشترک انسان‌ها و روح واحد انسانی است، نه صرفاً عبور از مرزهای جغرافیایی. شباهت نام‌هایی چون «سرای بهشت»، «دشت بهشت» و «Elysian Fields» نشان می‌دهد که آرمان بهشت، آرامش و زیبایی در فرهنگ‌های گوناگون ریشه‌ای مشترک دارد. این هم‌نامی‌ها گواه آن است که صلح، حقیقتی برخاسته از سرشت انسان و قانون بنیادین آفرینش است، نه صرفاً یک توافق سیاسی. جنگ و دشمنی، نتیجه دور شدن انسان از فطرت و کدر شدن آینه روح اوست. رسالت انسان در فاصله میان دو بهشت، ساختن جهانی سرشار از مهر، همزیستی و صلح است.